Voeren: het is écht een wandelparadijs!

Zaterdagavond 8 juni komen we aan op de enige camperplek (boomstraat) die Voeren rijk is. Op 500 m van het centrum van de gemeente Voeren zelf. Het is een grote parking, populair bij camperaars en wandelaars!

Voor we gaan slapen verkennen we de buurt even.
Restaurantjes, cafeetjes, een info/toeristische dienst, kbc, een buurtwinkel,... Alles in de buurt. Als we iemand aanspreken om te vragen of er ook een bakkerij is, blijkt het de warme bakker zelf te zijn... En ja de bakkerij is morgen open én je kan er ook ontbijten. Dat lijkt ons een schitterend idee.

Rond 1h 's nachts schiet ik wakker. De koelkast geeft een foutmelding en flikkert... Dju, de gasfles is leeg...
In onze pijama, met de gsm lamp erbij vervangen we de fles. Wat een geluk dat ik wakker werd... Denk niet dat ons vriezerke tot 's morgens genoeg zou gekoeld hebben..

Na een lekker ontbijt bij de warme bakker,  kopen we een wandelkaart bij de vriendelijke vrijwilliger van de infodienst, en vragen of we ergens de inhoud van ons  chemisch toilet kunnen dumpen. Oeps, neen, niet in Voeren.. Er is wel één camping, maar hij denkt niet dat we daar terecht kunnen.. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad om een parking voor campers zonder services te installeren. De hotels en de camping hebben lang weerstand geboden. Maar de gemeente heeft uiteindelijk met cijfers kunnen aantonen dat camperaars meestal meer verteren (dan hotelgasten) dan kampeerders, en dus wel iets opbrengen voor de gemeenschap...
Ik ben er ook zeker van dat we complementair zijn en geen bedreiging vormen... Voeren zal het nog wel inzien. In Frankrijk staan ze op dat vlak al stukken verder.

Boomgaarden, bossen, weiden gevuld met melkkoeien, alpaca's, reetjes, riviertjes, holle wegen, hellingen, forellenkwekerij, kasteel,... Voeren heeft het allemaal. En onderweg kom je zeker en vast een gezellige stop tegen om iets te drinken, eten of even te rusten. Aan Nice creme, daar stop iedereen, zo lekker roomijs! 😋😋😋
We deden de Bronnenwandeling. Ooit door Vlaanderen vakantieland bekroond als mooiste wandeling van Vlaanderen. Aanrader!

Ik bel toch maar naar de camping en vraag of we gebruik mogen maken van hun services.. Je weet nooit.. Neen, antwoord is kort en duidelijk. Daar doen ze niet aan mee! Ik zeg dat we er gerust voor willen betalen.. Maar het blijft neen. Alleen als we een nachtje boeken, dan mogen we wel dumpen...
Onbegrijpelijk... We hebben helemaal geen zin om op een camping te gaan staan. We verkiezen de natuur, de rust... Tja, kortzichtig en gemiste kans op wat extra inkomsten..
We zoeken even verder en dan blijkt dat we in Blégny, net over de grens in Wallonië (zelfs gratis) kunnen dumpen. Op de parking, aan de mijn, is alles voorzien. Blégny is gekend owv zijn mijnramp.
Die site ziet er interessant uit. Ik zou die mijn wel eens willen bezoeken. Maar niet vandaag. We keren terug naar Voeren.

En nog altijd heeft het niet geregend! We are lucky basterds.

Noël stippelt een nieuwe wandeling uit. We genieten nog van de ondergaande zon..

En ook zondagochtend schijnt de zon!  De zelf uitgestippelde wandeling brengt ons op heel wat mooie plekjes... Wel geen tussenstop 🙄. Het is broeierig warm...
We zijn net op tijd terug voor het begint te gieten....
We eten alle restjes op.
Vanavond wacht ons weer veel te veel hapjes, Grieks en dessert in ordingen... Niet goed voor de lijn..

Maar eerst douchen en omkleden.. Het is ondertussen heel hard aan het waaien en onweren... Het is eens wat anders om onder je douche te staan als het dondert en bliksemt.
Oeps.. blijkbaar mag je dan niet douchen.. zou gevaarlijk zijn?

Verlengd WE'dje Voeren, met tussenstop in Borgloon en Jeuk

We zijn op zaterdag 8 juni uitgenodigd voor Louise haar 6de verjaardagsfeestje in Jeuk. En gezien het maandag pinkstermaandag is, trekken we er even op uit met Beast. Ik wil al zolang het doorzichtig kerkje in Borgloon zien. En ik zou ook willen fietsen door het water in Bokrijk, en Voeren zou een wandelparadijs zijn... Keuze genoeg dus. Alleen zijn de weersvoorspellingen niet zo bijster mooi.. Maar, daarvoor hebben we  regenjassen mee.
We starten op vrijdagavond in Borgloon. Aan de stationstraat is een rustig plekje voorzien voor campers. Ideaal gelegen, kort bij het centrum dat we 's avonds even te voet verkennen.. Hmm mooi, maar weinig te beleven.. In de plaatselijke frituur zit wat volk, maar de rest lijkt verlaten..

Ik heb een wandeling van Euroreizen afgedrukt. Die is voor morgen, voor we gaan feesten.
We slapen uit, ontbijten rustig en na een douchke zijn we er klaar voor. En het regent niet! Een beetje bewolkt en fris, maar daar kunnen we tegen. Gewapend met water, banaan, de routebeschrijving gaan we op weg.
We starten in de middle of nowhere. Ideaal want dan komen we halfweg het centrum van Borgloon tegen en kunnen we daar een terraske doen. 😉


We wandelen tussen de fruitbomen, op oude Romeinse wegen en leren nog wat bij van de Eburonen en van Ambiorix. In het centrum is al wat meer beweging wanneer we er in de vroege namiddag toekomen. De ronde van Limburg gaat er passeren en ze zijn alles aan het klaarzetten.
Het stadhuis van Borgloon mag er wel wezen!
En dan passeren we aan het doorkijkkerkje.. Veel kleiner, en nog mooier dan ik verwacht had.. Midden in het groen!

Een aanrader, de ganse wandeling was trouwens de moeite!

Opfrissen, en dan in het midden van de boomgaarden, 'a la Columbus' lunchen... Binnen, want het giet af en toe serieus hard.. Met zicht op de jonge peertjes die weelderig aan de mooi gesnoeide bomen hangen.. De bloesems zijn weg, maar het onrijpe fruit heeft ook iets magisch!

Waar is de tijd dat ik pa hielp met de kersen en bessen-teelt. Dagen heb ik hier in de buurt gesleten als jobstudent. Bij mooi weer was het plezant én hard werken, voor wat extra zakgeld.. We had so much fun! Bij slecht weer was het vooral hard werken..


We rijden nog even langs het kapelletje van de bruine lieve Vrouw om een kaarsje te branden voor geluk met Beast. Die traditie houden we graag in ere.

En daarna is het tijd voor het  verjaardagsfeestje van Louise. De eerste keer in 6 j hebben we geen zon, maar het gezelschap en de rijkelijk vloeiende drank en hapjes maken dat ruimschoots goed.  Louise heeft voor iedereen iets geknutseld. We krijgen een wereldbol van strijkparels. Die hangen we als talisman in Beast. Hopelijk mag Louise haar bol veel landen aandoen de volgende jaren.

We stoppen nog even bij de hoeve van Fré en Ruben in Montenaken om te zien hoe de verbouwingen vorderen én om kennis te maken met hun nieuwe aanwinst: een schattige ezeltje waarvan de naam me ontsnapt.. So cute..
Er is nog werk aan de hoeve, maar je ziet nu al dat het eindresultaat heel mooi zal zijn..
En dan is het tijd om aan te zetten naar Voeren. Fietsen door het water is voor een andere keer.