Dan is het kilometersvreten...

Na Salles willen we tot in Orléans geraken, dan blijft er nog een 500km over voor zondag. . Maar de A10 is behoorlijk druk. En we rijden uiteindelijk iets groter er af. Een stop aan de kerk van Rochecorbon. Nooit van gehoord. Blijkt dat we aan de Loire zitten. Het is er mooi! De statige huizen kijken wel tegen de rotsen geplakt. En de Loire doorklieft alles. 's Morgens nog een wandelingetje voor we weer aanzetten. Nog een 5 uurtjes te rijden. Met een stop...en dan is onze vakantie weer voorbij...

Onderweg naar huis. De roadtrip zit er bijna op.

Eerst stoppen we nog om nog wat lekkere Spaanse inkopen te doen. En dan is het weer autosnelweg rijden. Na die 3 weken vermeden te hebben.

Via de A8 naar de A10 langs Santander, Bilbao, San Sebastian, Bayonne, Bordeaux, Poitiers richting île de Ré. Daar zouden we nog een dagje genieten als tussenstop. Maar het is file... Dus rijden we uiteindelijk van de snelweg af en stoppen we op een leuk plekje aan het water (l'eyre) in Salles. Een paar jonge gasten zijn er net kajakken en cano's aan het oppikken... Hmm dat wil ik wel nog eens doen. En binnen de 5 minuten is het geregeld. Ze komen ons morgen om 10 uur oppikken en droppen ons 12km stroomopwaarts met een cano voor 2. 4uurkes max. Niet teveel stroming wel wat manoeuvreren tussen de bomen en stronken, maar vooral Fun...

Het water is maar 19 graden.. we vallen er geen enkele keer in! Oef. Alleen ons voeten worden nat. Natuurtalenten of gewoon geluk gehad?

Het was zalig. Ging redelijk vlot, er was amper volk, en de zon scheen. Puur genieten in een prachtige natuur..

Nog even dag zeggen in Gijón (do 22 en vrij 23)

We hebben donderdag afgesproken met tante José, nonke  Paul en Marie-Paule en Louise in Gijón. We bezoeken 's avonds nog de oude stad en de haven. En het is ook hier fiësta. Allemaal standjes met lokale lekkernijen en prullaria. En vooral aan de drank-en eetstandjes is het drummen. We stoppen en proeven de lokale kazen en drinken nog een glaasje Spaanse wijn. Hmmm. Genieten!
Gijón is veel groter dan ik me herinner van meer dan 30j geleden. We staan op een parking aan het grote strand. Qua locatie niet slecht, maar beetje vies en er is nog tot 3h lawaai... Een familie zit gezellig buiten. En Spanjaarden zijn luidruchtig en maken graag plezier. En dat tot laat in de nacht. 's Morgens zien we de familie op het strand.  Tante José en nonke Paul trakteren ons op een uitgebreide lunch en daarna is het siësta. 's Avonds spreken we af aan de golf. Gekend om zijn restaurant met inktvis als specialiteit. En we mogen er blijven staan om te overnachten. Dat had tante José geregeld. We zouden vrijdagochtend door hen ingewijd worden in de golf. Een sport waar ik helemaal niks van ken, en die me verschrikkelijk moeilijk lijkt. Denk niet dat ik er iets van ga kunnen, en denk ook niet dat het iets voor mij is want complex en detaillistisch tegelijkertijd, maar wil alles proberen alvorens te oordelen. Maar het zal voor een andere keer zijn... Er is een kampioenschap wedstrijd gepland... Tja... Next time dan maar hé. De theorie heb ik alvast een beetje geleerd, van op het terras, met uitstekende wijn, en zicht op de green..
En de inktvis was inderdaad om je vingers van af te likken.
Dank u Tante José en nonke Paul om ons zo te verwennen.
😘

Picos de Europa, meer van Riaño en dan weer Picos, maar dan van de westkant

We smeren onze kuiten in. Er is een wandeling van medio-moeilijkheidsgraad in Fuente Dé. Je neemt de teleferique tot boven en wandelt weer naar beneden.. Lijkt simpel. Ze geven regen vanaf 2h. En de wandeling is 14,5 km.. En zou 5 h duren.
Voor 9 h staan we mee aan te schuiven voor 2 ticketjes ida ofte heen, niet terug dus... Gepakt en gezakt vertrekken we naar boven de wolken.. Waaauw !

Het is een hele mooie wandeling.. Maar na 9 km krijg ik last van mijn 2 dikke tenen.. We zijn bijna continu aan het dalen.. En mijn tenen zien af.. Noël krijgt last van spieren in zijn bekken.. En mijn achilespezen protesteren bij bergaf.. Hmm die laatste km wordt afzien, maar we zetten door.. We willen niet teveel tussendoor stoppen, want er dreigt regen.. En dan vallen de eerste druppen.

De laatste kilometers lopen we in gietende regen.. Ben blij als ik beast zie..
Snel binnen, alle kleren uit. Alles te drogen hangen in de garage en een zalig douchke nemen! Shit de gas is op. De koelkast protesteert.. En het giet nog steeds.. Effe de motor draaien en wachten tot de regen over is... Na een kwartiertje kunnen we de fles vervangen en marcheert weer alles.. We mogen niet overnachten in het nationale park, en in de regen Potes bezoeken in ook niks, dan maar naar onze volgende stop en mooier weer. Het meer van Riaño.

Het nieuwe dorpje (het oude werd afgebroken en daar ligt nu het stuwmeer) is maar doods als we er toekomen, maar het zicht op het meer, en ons plekje is des te mooier. Ideaal om te bekomen van onze wandeling.. Een rustig nachtje aan het prachtige meer. Ik zie er naar uit. Als we iets willen gaan eten, zijn we veel te vroeg naar Spaanse normen. Het is 19.30h en ze starten pas in de keuken om 20.30h. Maar we zijn hongerig en moe. Geen probleem.. Heb nog heel wat lekkers in de frigo. Aperitiefje en zelfgemaakte patatas bravas en wat kipfilet. Bijna even lekker als in de lokale tavernas!
We hangen onze natte kleren en rugzak in de garage wat te drogen.. En om 10 h gaat het licht uit. Tot om 12 h het vuurwerk start. OMG van uit ons bed zien we het spectakel boven ons. 25 minuten knalt en dondert het boven ons dak. Ik wil niet weten wat dat gekost heeft. Het doodse dorp komt tot leven. Alweer fiesta. We horen de muziek en de vierende mensenmassa. Noël valt terug in slaap. Ik lig tot 3h wakker. Pas dan gaat de volumeknop lager en val ik eindelijk in slaap. Tegen de morgen lijkt het stadje weer in slaap gevallen. Wij slapen ook uit. Doen wat inkopen en wandelen langs het meer. Elke spier doet zeer.. OMG veel wandelen zit er niet direct in. Gisteren 28.000 stappen vandaag eindigt rond de 8000.
We rijden door naar Covadonga. De westkant van de picos. Wat een mooie bergen. We stoppen aan een adventure park.. Neen deze keer geen ziplines. Ook al ziet het er leuk uit.. De stappen en trappen tot boven, dat zien mijn benen na gisteren echt niet zitten...

En ik wil morgen in Covadonga nog wat wandelen, en daarna nog even stoppen in cangas de Onís en dan naar onze laatste stop Gijón. Tante José en Nonke Paul verwachten ons. Samen met Marie-Paule en Louise. Het is meer dan 30 j geleden dat ik ook in Gijón was met hen..
Covadonga is mooi. De abdij, de grot, de meren.. Maar het is er op de koppen lopen. We nelen de bus naar de meren. 12 km haarspeldbochten, ravijnen, beesten op de weg... Niks voor mij.. Pff. Doodsangsten., schietgebedjes.. Verkorting van mijn leven. Als dit maar goed komt.

Cagnas de Onís effe stoppen. 

 Het weer in de Picos was niet schitterend, maar we zijn maar 1 keer uitgeregend. 😜
N'a de picos rijden we weer naar de kust. Nog 1 stop in Varavia  voor we naar gijón doorrijden.

Nog even stoppen in Comillas voor we de kust achterlaten en de Picos de Europa intrekken.

Deze keer hebben we pech, geen enkele parkingplek te vinden, niet aan het strand, noch in de buurt.  Dan maar de stad uit, en zien of we ergens anders iets vinden. P4N wijst een plekje aan in volle natuur. We kunnen maar proberen.

OMG, wat een prachtig plekje! Superview op El Capricio, een paviljoen, door Gaudi ontworpen en gebouwd, in opdracht van een rijke Comillas-burger.

Misschien hadden we dan toch geen pech... We zouden dit plekje nooit ontdekt hebben als we wel een parking hadden gevonden..
We keren nog eens terug naar het strand. En ondertussen is er een plekje voor ons. We horen de golven tegen de rotsen breken.. En we kijken uit op het strand. Ideaal om te overnachten. En nog een stranddagje te doen.

La fiesta in castillana del Mar !

Dit dorpje (of is het een stad?) dankt zijn bekendheid aan de pelgrims van Santiago de Compostella. Een heel oud middeleeuws plekje, vol met hotels, posada's, restaurantjes en kleine winkeltjes... Amper 3 straten groot. Met een imposante abdij.
Ofwel is het altijd en overal elke dag fiesta, ofwel hebben we weer geluk..
Er treedt een Chileense groep op. Dansers en musikanten. We wanen ons even weer in Zuid-Amerika

We overnachten hier en maken 'smorgens gebruik van de lokale wasserette. Drinken ondertussen elk een tas koffie (maar 2,4 eur voor de 2) en dat in een toeristische trekpleister! En verkennen het stadje nu ook eens overdag.. hmm, nog steeds mooi, maar overbevolkt door de toeristen.

Parque de la Naturaleza de Cabárceno.

OMG een zoo in een natuurpark. Hier zijn de diertjes goed voorzien van ruimte! Zo hoort het ook..

Santander en paella de mariscos

We hebben plek! Dat was niet simpel hier. Lucky us.. En er is weer feest in de stad.
Fiesta de Las naciones. Zelfs België is vertegenwoordigd.

De parking ligt een eindje van het centrum. Maar er stopt een Hop on hop off-bus op 750 m. Die zijn we dankbaar.. Want zelfs met die bus en een boottochtje zitten we tegen de 20.000 stappen op het einde van de dag.

Tijd voor Paella de Mariscos.

Wanneer we willen vertrekken en aanschuiven om te dumpen en vers water te tanken, kruipt er een Italiaan voor... Op zijn mocasins kapt hij zijn chemisch toilet nog snel, voor Noël leeg... Oeps zijn deksel zat er niet goed op en daar vliegt zijn opgelost goedje in het rond... hij staat in de shit. Letterlijk.
Ik kan een OMG en een lach echt niet onderdrukken... Tja loontje komt om zijn boontje. Hij druipt af... En gezien we toch vers water aan het tanken zijn spoelen we de viezigheid van meneer weg, voor de andere camperaars. Overal kom je alle soort tegen hihi.