Picos de Europa, meer van Riaño en dan weer Picos, maar dan van de westkant

We smeren onze kuiten in. Er is een wandeling van medio-moeilijkheidsgraad in Fuente Dé. Je neemt de teleferique tot boven en wandelt weer naar beneden.. Lijkt simpel. Ze geven regen vanaf 2h. En de wandeling is 14,5 km.. En zou 5 h duren.
Voor 9 h staan we mee aan te schuiven voor 2 ticketjes ida ofte heen, niet terug dus... Gepakt en gezakt vertrekken we naar boven de wolken.. Waaauw !

Het is een hele mooie wandeling.. Maar na 9 km krijg ik last van mijn 2 dikke tenen.. We zijn bijna continu aan het dalen.. En mijn tenen zien af.. Noël krijgt last van spieren in zijn bekken.. En mijn achilespezen protesteren bij bergaf.. Hmm die laatste km wordt afzien, maar we zetten door.. We willen niet teveel tussendoor stoppen, want er dreigt regen.. En dan vallen de eerste druppen.

De laatste kilometers lopen we in gietende regen.. Ben blij als ik beast zie..
Snel binnen, alle kleren uit. Alles te drogen hangen in de garage en een zalig douchke nemen! Shit de gas is op. De koelkast protesteert.. En het giet nog steeds.. Effe de motor draaien en wachten tot de regen over is... Na een kwartiertje kunnen we de fles vervangen en marcheert weer alles.. We mogen niet overnachten in het nationale park, en in de regen Potes bezoeken in ook niks, dan maar naar onze volgende stop en mooier weer. Het meer van Riaño.

Het nieuwe dorpje (het oude werd afgebroken en daar ligt nu het stuwmeer) is maar doods als we er toekomen, maar het zicht op het meer, en ons plekje is des te mooier. Ideaal om te bekomen van onze wandeling.. Een rustig nachtje aan het prachtige meer. Ik zie er naar uit. Als we iets willen gaan eten, zijn we veel te vroeg naar Spaanse normen. Het is 19.30h en ze starten pas in de keuken om 20.30h. Maar we zijn hongerig en moe. Geen probleem.. Heb nog heel wat lekkers in de frigo. Aperitiefje en zelfgemaakte patatas bravas en wat kipfilet. Bijna even lekker als in de lokale tavernas!
We hangen onze natte kleren en rugzak in de garage wat te drogen.. En om 10 h gaat het licht uit. Tot om 12 h het vuurwerk start. OMG van uit ons bed zien we het spectakel boven ons. 25 minuten knalt en dondert het boven ons dak. Ik wil niet weten wat dat gekost heeft. Het doodse dorp komt tot leven. Alweer fiesta. We horen de muziek en de vierende mensenmassa. Noël valt terug in slaap. Ik lig tot 3h wakker. Pas dan gaat de volumeknop lager en val ik eindelijk in slaap. Tegen de morgen lijkt het stadje weer in slaap gevallen. Wij slapen ook uit. Doen wat inkopen en wandelen langs het meer. Elke spier doet zeer.. OMG veel wandelen zit er niet direct in. Gisteren 28.000 stappen vandaag eindigt rond de 8000.
We rijden door naar Covadonga. De westkant van de picos. Wat een mooie bergen. We stoppen aan een adventure park.. Neen deze keer geen ziplines. Ook al ziet het er leuk uit.. De stappen en trappen tot boven, dat zien mijn benen na gisteren echt niet zitten...

En ik wil morgen in Covadonga nog wat wandelen, en daarna nog even stoppen in cangas de Onís en dan naar onze laatste stop Gijón. Tante José en Nonke Paul verwachten ons. Samen met Marie-Paule en Louise. Het is meer dan 30 j geleden dat ik ook in Gijón was met hen..
Covadonga is mooi. De abdij, de grot, de meren.. Maar het is er op de koppen lopen. We nelen de bus naar de meren. 12 km haarspeldbochten, ravijnen, beesten op de weg... Niks voor mij.. Pff. Doodsangsten., schietgebedjes.. Verkorting van mijn leven. Als dit maar goed komt.

Cagnas de Onís effe stoppen. 

 Het weer in de Picos was niet schitterend, maar we zijn maar 1 keer uitgeregend. 😜
N'a de picos rijden we weer naar de kust. Nog 1 stop in Varavia  voor we naar gijón doorrijden.